نبض

تنها صدا بود. و چشم‌های خسته‌ای که هفته‌ها در پشت تلق شیشه‌ای می‌درخشید.
و ماسک سفیدی که صورتش را در آغوش گرفته بود.
حالا دیگر نبض ندارد.
او نبضش را به ما هدیه داده است.

| ناهید سوختانلو

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *